دیدن آدمهای دیگه، آدمهای موفق، عمیق، زحمتکش و پرتلاشی که آجر روی آجر گذاشتند و زندگی خودشون را ساخته اند، همیشه منو بهت زده میکنه. همیشه فکر میکنم دیر یادگرفتم و کاش میشد بیشتر و بهتر و عمیق تر یاد میگرفتم، اما خب، لازمه اش اینه که در تعامل و ارتباط با اینها باشی، چیزی که قبلاً مثل امروز میسر نبود.
حالا در ذهنم مقایسه میکنم، از انتخابهایی که داشته، تداوم و صبوری و قدمهایی که برداشته. مجموعه مسائلی که حل کرده، چالشهایی که پشت سر گذاشته، رفاقتهایی که ساخته و کتابهایی که خونده؛ تجربه هایی اندوخته،
همه اینها رو از اون فرد میارم توی ذهنم و میگذارم یک کفه ترازو، بعد خودم رو میگذارم کفه دیگر ترازو.
کم میارم. با همه تلاشهایی که در زندگی داشتم؛ تازه می فهمم به اندازه کافی تلاش نکردم. با همه آموخته هام، میفهمم چیزی نمیفهمم. تجربیاتم رقیق میشه.
دنیای که هستم هم کوچک میشه. تنگ و تاریک تر از قبل، قبل اینکه چنین آدمی رو ببینم.
بعد انگار نقطه سر خط. انگار بازی دوباره برام شروع میشه. مرزهای جدیدی که باید کشف کنم، تجربیاتی که باید برم سمتشون. آموخته هام رو دور بریزم و از نو یاد بگیرم.
مهارتهایی که با زور زدن یاد میگرفتم، به شکل عجیبی مسخره میاد و به خودم میگم: یعنی چی نمیتونی؟ باید فوراً و هر جوری شده جمعش کنی. باید بری سراغ ده تا مورد دیگه
خلاصه که مقایسه، بهم امید و انگیزه میده. البته قبلش خرد و خاکشیرم میکنه. یکی از مزیتهای دیدن آدمهای درست حسابی اینه.
آخرین روزنوشته ها:
- دیدن آدم حسابی و شروع مقایسه
- دکتر آذرخش مکری | تاب آوری | توی بحرانها چه کسی نمیشکنه؟ | فایل صوتی رایگان
- مجری و میزبان تدکس دانشگاه تهران: انتخاب یا انفعال (تسلیم)
- هندزفری یک گجت عالی برای زندگی و کار (تجربیات شخصی)
- شوک درمانی – نوشتن درباره جنگ
- جملات بخش پایانی کتاب پوست در بازی – نسیم طالب
- چرا و چطور مجری تدکس TEDx دانشگاه تهران شدم؟
- دیدار با آقا معلم، محمدرضا شعبانعلی
- در ستایش رقص، رقصیدن و تنانگی
- ولنتاین یا سپندارمذگان؟ گرامیداشت روز عشق وسط جهنم
- موفقیت، چه زمانی بیارزشه؟
- آقایان، خانمها، پیج و سایت فقط یک ابزاره، بیزینس نیست!
